آموزش فارکس GNUForex.com

همه مبادلات ارزی که با اهرم کارگزار انجام می گیرد به صورت معاملات بدهکاری-بستانکاری صورت می گرد. آن چیز که در بروکر ها( و به خصوص مارکت میکر ها) به عنوان پوزیشن و پوزیشن باز تعریف می شود در اصل از دو تراکنش مجزا تشکیل شده که هیچ ارتباطی با هم ندارد.

تراکنش اول خرید یک ارز در قبال فروش ارز دیگر است (معادل است با باز کردن پوزیشن) و تراکنش دوم که تحویل ارز اول در برابر خرید ارز دوم است (که معادل است با بستن پوزیشن). اگر بروکر های مارکت میکر و نحوه کارکرد آنها را کنار بگذاریم و چنین مسائی را فقط در پلتفرم های ECN یا STP بررسی کنیم متوجه می شویم که این دو تراکنش از نظر بروکر اصلاً هیچ ارتباطی با هم ندارند. تنها علتی که باعث شده این دو تراکنش را تحت نام یک « پوزیشن باز» در پلتفرم خود مشاهده می کنم این است که حساب بدهکاری و بستانکاری خود را داشته باشیم و در هنگامی که قصد تصویه حساب این بدهکاری ها و بستانکاری ها را داریم در محاسبه ته مانده پورتفولیوی ارزی خود و جمع کردن آنها با مشکل و سر در گمی برخورد نکنیم. اگر اهرم حساب 1:1 باشد، یعنی اگر اصلاً اهرمی نداشته باشیم چیزی به نام «پوزیشن باز» دیگر حتی در پلتفرم نیز معنی نخواهد داشت.

بروکر برای اهرمی که برای مشتریان خود در نظر گرفته است سرمایه ای را کنار می گذارد. این اهرم فقط و فقط در لحظه ای که یک تراکنش در حال انجام است صورت می گیرد. بروکر درخواست مشتری اش را به نام خود انجام می دهد و سپس سود یا ضرر آن را با آن مشتری محاسبه می کند. اما چیزی که در اینجا بسیار مهم است این است که این اهرم برای هر تراکنش فقط چند صدم ثانیه در گیر می شود و بلافاصله به صورت یک ارز دیگر پس گرفته می شود.

برای روشن تر شدن این مسئله یک مثلا ساده می آوریم:

در یک بروکر مشتری درخواست Buy یک میلیونی (10 لاتی) بر روی زوج ارز EURUSD در قیمت مثلاً 1.5000 می دهید و فرض بر این است که اهرم حساب نیز 1:100 است. نحوه انجام این تراکنش به این صورت است:
1 - بروکر درخواست مشتری را دریافت می کند
2 - تصمیم می گیرد که در خواست را به نام خود و برای خود انجام دهد.
3 - بروکر با اعتباری که از خود در شبکه معاملاتی دارد وارد شبکه می شود ( این شبکه همان کلیرینگ هاوسی است که تعداد زیادی از دیگر بروکرهای و بانک ها درخواست های خود را در آن تصویه می کنند) و درخواست (Ask) می دهد که خود را به اندازه 1,000,000 یورو بدهکار کند .
4- در خواست بررسی می شود تا مشخص شود در کجا و با چه نرخی یک چنین نقدینگی وجود دارد . اگر حجم کم باشد (مانند این مثال که حجم فقط یک میلیون است به راحتی می توان همه این یک میلیون را یکجا و در یک قیمت خریداری کرد) ؛ در کلیرینگ هاوسی که بروکر مورد نظر با آن در ارتباط است یک میلیون یورو با بهترین نرخ انتخاب می شود و بروکر آن را برای خود بر می دارد فرض می کنیم که بهترین نرخی که این یک میلیون در آن قابل دریافت باشد همان 1.5000. این کلیرینگ هاوس با توجه با اعتباری که برای این بروکر در نظر گرفته شده است قبول می کند که بروکر مورد نظر به اندازه یک میلیون یورو به این شبکه بدهکار شود. وحالا معامله به اتمام رسید. و بروکر مورد نظر به اندازه یک میلیون یورو به به شبکه بدهکار شده است و پورتفولیوی حساب بروکر در شبکه به صورت زیر است:

EUR: +1,000,000

- حال بروکر برای یک تراکنش دیگر بلافاصله وارد شبکه می شود و پیشنهاد وجود یک نقدیگی برای ارز دلار و به میزان 1,500,000 دلار می دهد به عبارت دیگر 1,500,000 دلار عرضه (Bid) می کند. این حجم از دلار در شبکه توسط بروکر دیگری که بنا به تقاضای مشتری خود برای 1.5 میلیون دلار و یا بیشتر درخواست (Ask) داده است برداشته می شود. بروکر این مقدار دلار را با توجه به نرخی که مشتری اش در آن نرخ درخواست Buy بر روی EURUSD زده است انتخاب نموده تا بتواند بدهکاری که چند صدم ثانیه پیش برای خود ثبت کرده است را تصویه نماید. بلافاصله پس از اینکه دلار های بروکر در شبکه توسط بروکر دیگری پذیرفته شدند (نقد شدند) برای این بروکر یک بستانکاری به میزان 1.5 میلیون دلار ثبت می شود. حال معامله دوم نیز تمام شد.
حساب بروکر مورد نظر در شبکه به صورت زیر است:

EUR:+1,000,000
USD: -1,500,000

در چند ثانیه بعد مشتری های دیگری در خواست هایی برای خرید و یا فروش ارزی های دیگر می دهند و بروکر برای هر در خواست Buy و Sell که در یافت می کند دو بار وارد شبکه و کلیرینگ روم می شود. بک بار خود را نسبت به ارز خرید شده بدهکار می کند و بار دیگر خود را برای ارز فروش شده بستانکار می کند. حجم هر کدام از این بدهکاری ها و بستانکاری ها با توجه به نرخ بهترین نقدیگی آن ارز که در بازار وجود دارد و توسط خود بروکر تعیین می گردد. پس اینکه بروکر این دو مرحله را برای در خواست های مشتریان خود انجام داد در پلتفرم خود برای مشتری مورد نظر چنین نمایش می دهد که برای زوج ارز مثلاً EURUSD با حجم یک میلیون در نرخ 1.5000 پوزیشن Buy باز شده است. برای بروکر چیزی به نام پوزیشن باز اهمیتی ندارد د. تنها چیزی که بروکر به آن توجه دارد پورتفولیوی ارزی خود در شبکه و کلیرینگ هاوس است ولا غیر!!.

حال فرض کنیم نرخ EURUSD افزایش یافته و به 1.5100 رسیده است . مشتری مورد نظر تصمیم می گیرد که پوزیشن باز خود را ببندد. بر روی پوزینش مورد نظر کلیک کرده و آن را Close می کند. این Close در جلوی چشم تریدر در ظاهر بسته شدن پوزیشن است اما برای بروکر دو مرحله کار دارد. بدین صورت:
اگر ایده آل فرض کنیم که تریدر مورد نظر تنها مشتری این بروکر است پورتفولیوی ارزی بروکر در شبکه همان مقدار بالاست و بروکر در حال حاضر به میزان 1,000,000 یورو در پورتفولیوی ارزی خود در اختیار دارد. حال وارد کلیرینگ روم می شود و 1,000,000 یورو عرضه می کند (Bid) و منتظر می ماند تا در شبکه برای این عرضه تقاضایی پیدا شود. تقاضای پیدا شده در شبکه با درخواستی که برای آن ارسال شده است تصویه می شود و بروکر در شبکه به میزان یک میلیون یورو بستانکار شده و معامله اول تمام می شود. این بستانکاری یک میلیون یورویی با بدهکاری یک میلیون یورویی که در مرحله باز شده پوزیشن ثبت شده بود تصویه می شود. و پورتفولیوی حساب بروکر در شبکه به صورت زیر می شود:

EUR: 0.0
USD: -1,500,000

- بروکر برای بار دوم وارد شبکه می شود و با توجه به نرخی که مشتری در آن درخواست بستن پوزیشن داده است باید برای تصویه حساب با مشتری خود در برابر دادن این یک میلیون یورو 1,510,000 دلار تحویل بگیرید. برای تحویل این مبلغ در خواست (AsK) می دهد بلا فاصله پس از پیدا شدن یک عرضه کننده در بهترین نرخ ممکن این میزان دلار را تهیه می کند به همین میزان خود را به شبکه بدهکار می کند. پس از اینکه دلار های مورد نیاز تهیه شدند معامله به اتمام می رسد و پورتفولیوی حساب بروکر در این مرحله به صورت زیر می شود:

EUR: 0.0
USD: -1,500,000+1,510,000=+10,000

بروکر برای آنچه که ما در پلفرم خود به عنوان بازکردن و بستن یک پوزینش می بینیم چهار بار وارد شبکه و کلیرینگ هاوس می شود. برای تراکنش باز و بستن پوزیشنی که در مثال بالا آورده شده در نهایت 10,000 دلار ته حساب بروکر باقی ماند. این 10,000 دلار به عنوان سود بروکر در شبکه محسوب می شود. بروکر این مبلغ را به طور جداگانه با مشتریان خود محاسبه می کند یعنی در این مثال 10,000 دلار به بالانس مشتری مورد نظر اضافه می کند. البته بافرض ECN بودن بروکر مورد بحث، این بروکر برای باز کردن و سپس بستن پوزیشن مبلغی به عنوان کمیسون کسر می کند. به عبارت دیگر در هر پوزیشن دو بارکمیسون کسر می شود چونکه دو تراکنش جداگانه محسوب می شود. در توضیحاتی که در بالا آمد جزئیات زیادی حذف شدند. جزئیات حذف شده مربوط به نوع عرضه و تقاضاهایی است که به موجب آن چیزی به نام اسپرد تعریف می شود

در بالا به صورت مختصر شرح انجام تراکنش های ارزی و چگونگی باز کردن و بستن پک پوزیشن و همچنین استفاده از اهرم توضیح داده شد.

در پایان چند نکته دیگر و نتیجه گیری

نتیجه گیری مطالب بالا را ذکر می کنم که تصور می کنم بسیاری از افراد نسب به آن تصور های دیگری دارند:

1 - نسبت اهرمی فقط در لحظه باز و بسته کردن یک پوزیشن از طرف بروکر اعمال می گردد و آن نیز به صورت بدهکاری-بستانکاری در کلیرینگ هاوس طرف حساب با بروکر است و عملاً چیزی به معنی پوزیشن باز برای بروکر فاقد اهمیت است.

2 - زوج ارز فقط در پلت فرم ها معنی دارد. در کلیریگ هاوس هایی که معاملات با هم تصویه می شوند به هیچ وجه چیزی به نام زوج ارز معنی ندارد.

3 - نقدینگی ها همواره برای ارزها وجود دارند نه برای زوج ارزها.

منبع: سایت سرمایه